Manga i Anime

unnamedManga
Manga to słowo, które obecne jest w naszej kulturze, nawet jeśli do końca nie zdajemy sobie sprawy z tego, co to właściwie jest. Popularność tej formy sztuki znacznie bowiem wyprzedza wiedzę o niej. W rzeczywistości mówimy o swojego rodzaju komiksach wywodzących się z Japonii. Nie należy się jednak bezpośrednio zniechęcać tym, że to komiks. W warunkach polskich komiks zawsze był głęboką niszą kultury oraz czymś, co podawało się dzieciom, ponieważ było łatwe, proste i przyjemne, a do tego nie trzeba było dużo czytać, wiec byłą to dla nich forma łatwiej strawna. Ładnie, kolorowo, nie za mądrze. Japońskie podejście do komiksu jest drastycznie inne. Samo znaczenie słowa manga to tłumacząc dosłownie, prosty rysunek wykonany na szybko. Prostota formy zawsze była charakterystyczna dla całego japońskiego malarstwa. Kiedy porównuje się europejskie malowidła z epoki renesansu i japońskie dzieła z podobnego czasu, zobaczy się z jednej strony subtelne gry kolorem, światłem, perspektywą i formą, a z drugiej strony prostackie kreski przypominające twórczość gimnazjalisty. Takie będzie oczywiście tylko pierwsze wrażenie, ponieważ Japonia przemawiała za pomocą symboli, nie wrażeń, jak to było w kulturze Zachodu. Dla nich subtelny uśmiech nie miał znaczenia, a ważnym elementem obrazu było na przykład zawarcie na nim tytułów wojskowych przedstawionej osoby i opisu wydarzenia. W swojej pierwotnej formie bardzo charakterystyczna manga miała postać ukiyo-e, czyli rysunku nieporównywalnie prostszego od tego, co widzimy dzisiaj.images
Współczesna manga powstała tak naprawdę zaraz po II wojnie światowej. Nastąpiło wtedy szokowe otwarcie hermetycznej kultury japońskiej na świat. Artyści ukiyo-e zauważyli, że ich forma faktycznie nie jest najbardziej przystępna i skupianie się na treści przy całkowitym pominięciu formy nie jest dobrym rozwiązaniem. W Japonii zdecydowano się wtedy na zatrudnienie całej masy nauczycieli rysunku z Europy i Ameryki Północnej. Przypadło to na czasy klasycznej animacji Disneya, przez co postacie mangi uzyskały swój charakterystyczny wygląd. Kiedy dzisiaj słychać czasami głosy, że japońska szkoła rysunku wypiera europejskie wzorce i jest szkodliwa dla naszej kultury, trzeba sobie uświadomić, że mówimy tutaj tak naprawdę o bumerangu, które po pól wieku do nas wraca. Kultura Zachodu jest atakowana przez kulturę Zachodu.
W mandze najważniejszy zawsze jest jednak przekaz. Pomimo zmiany formy, nie stała się ona wcale znacznie istotniejsza. Najłatwiej to zauważyć otwierając dowolny zeszyt manga. Kolorowa jest zwykle strona tytułowa, ale rzadko się zdarza, by więcej stron miało podobną postać. Kreska po tych kilku stronach staje się prostsza, spada ilość detali oraz znikają wszelkie kolory, zwykle nawet cieniowanie. Istotą mangi jest bowiem prezentowana historia. Zapraszamy do zapoznania się z innymi artykułami dotyczącej manga i anime na kokoi.pl
Historie mangi są przeróżne i bynajmniej nie jest to twórczość skierowana do dzieci, chociaż w gigantycznej różnorodności manga zdarzają się też i takie pozycje. W zdecydowanej wielkości jednak są to zeszyty dla młodzieży i osób dorosłych. Na zachodnie standardy często są to propozycje dla nikogo, ponieważ pełne są groteskowej przemocy, dewiacji seksualnych oraz najróżniejszego rodzaju bezeceństw, jak określają to przeciwnicy tej formy. animeW dyskusji o mandze trzeba zrozumieć, że japońska wrażliwość i tamtejsze tematy tabu bardzo różnią się od naszych. Komiks jest tam normalnym elementem kultury, równoważnym z literaturą i stanowi ważny nośnik idei. Swoją ostateczna formę manga przyjęła w latach sześćdziesiątych minionego wieku i od tego czasu jest też imitowana przez twórców z całego świata, także z naszego kraju.

Anime

Anime jest tematem mocno kontrowersyjnym, ponieważ nie ma tutaj zgody nawet na to, co samo słowo w zasadzie oznacza. Na świecie zazwyczaj służy do nazywania specyficznych japońskich filmów animowanych opartych na mandze. W samej Japonii anime to po prostu film animowany i nie dopisuje się do tego żadnych dodatkowych znaczeń. W taki też właśnie sposób anime powinno być zawsze traktowane.
Historia anime rozpoczyna się w pierwszych dwóch dekadach XX wieku, tak samo, jak we wszystkich innych częściach świata. Japońscy twórcy wzorowali się wtedy na pierwszych animacjach tworzonych na Zachodzie i jak przystało na kraj totalitarny rządzony przez wybitnie militarystyczny reżim, anime było przede wszystkim elementem propagandowym i sposobem na budowanie kultu cesarza, figury niemal boskiej w ówczesnej Japonii. Kiedy po wojnie Japonia otworzyła się na świat, anime stało się częścią kultury masowej. Jej twórcy byli zapatrzeni w animacje z Zachodu, zwłaszcza produkcje disnejowskie, chociaż cały czas wyraźne było przywiązanie tamtejszych dzieł do minimalizmu. Do dzisiaj anime jest pod względem animacji zdecydowanie mniej bajkowe, kolorowe i efektowne od produkcji z innych części świata. Bardzo często kreska jest tutaj wręcz prymitywna, co nie ma znaczenia dla Japończyków, ale odstrasza innych odbiorców. Ostatnie pół wieku to ścisła symbioza anime i manga, która jest wręcz stworzona do przenoszenia jej na ekrany w formie animowanej. Poważnym problemem jest jednak fakt, że na papierze można zawrzeć znacznie więcej niż w filmie, więc mangi są często bardzo mocno cenzurowane, przez co niejednokrotnie anime na ich podstawie jest mocno niespójne i wybrakowane.